Isfahanbazar Weblog

Friday, May 30, 2003

کشفِ بکت و خواندنِ او برایم حادثه بود. زبانِ بکت دغدغه‌یِ من است. این زبانِ به ته رسیده، این زبان‌شدگیِ سکوت. دغدغه‌یِ بیان و بازنماییِ او. دنیایِ او که مجالِ حضورش را در مرزی خاکستری و مبهم می‌یابد ( مثلِ عافیتِ بهرام صادقی )، آن هم حضوری لحظه‌ای، آن هم برایِ به یاد آوردنِ همین حضور. برایِ منِ تکّه‌تکّه‌شده‌ای که امن‌ترین جایِ دنیا کنجِ تاریکِ اتاقی می‌تواند باشد بکت افقی‌ است که در آن می‌آمیزم تا شاید تازه‌تر دربیایم، سر بزنم. دنیایِ آن کرمِ علیل در How It Is، دنیایِ تخیّل‌مرده‌یِ L'imagination Mort
( به نقل از وبلاگ سنگر و قمقمه هاي خالي كار آقاي كيوان طهماسبيان - از اصفهان )

Unknown // 11:40 PM
_______________________________________